วันจันทร์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2556

เข้าพระนคร





    ขอเดชะพระรัตนตรัย    จักอาศัยเป็นทางสว่างศรี
ขอเดชพรจากฟ้าเทวามี    โปรดปราณีรักข้าและเอ็นดู

ขอระลึกคุณมารดาบิดร    มาแต่ก่อนฟังความจะรู้หู
ข้าตระหนักซึ้งในพระคุณครู    องค์ความรู้สรรพวิชาการ

แรมสิบสามค่ำเดือนอ้ายได้ประเวศ    นคเรศกรุงเทพนานาสถาน
ดำเนินโดยบีทีเอสสำเร็จการ    ก็แวะทานมอสเบอร์เกอร์บำเรอตัว

ถึงอโศกโลกดูแม้นแดนสวรรค์    จรจรัลเลียบร่อนฟ้าน่าเวียนหัว
ตึกตั้งสูงเสียดแซมกันมืดมัว    วิมานทั่วชั้นฟ้าก็ปานกัน

หักก้านบัวมุดย้ายลงใต้ดิน    ชำแรกถิ่นนาคาว่าเพ้อฝัน
จนลุสุดที่หัวลำโพงพลัน    วิ่งขึ้นทันสี่เก้ารถเมล์ฟรี

ลงรถมาที่หน้าวัดสระเกศ    เขามีเหตุติดผ้ายันตร์ย้อมเป็นสี
แดงริ้วริ้วปลิวเนื่องต่อกันดี     อยู่บนศีรษระอย่างงานสงกรานต์

เข้าไหว้สาพระประธานที่ในโบสถ์    แล้วเอ่ยโอษฐ์สวดมนตร์อธิษฐาน
ออกมาผ่านที่ตั้งโกศพุทธาจารย์    ท่านถึงกาลละสังขารพ้นทุกข์ไป

เข้าไปดูหอไตรเขาก็ปิด     เดินไปชิดเชิงบรรพตมีน้ำไหล
เขาต่อท่อทำน้ำตกให้รมย์ใจ    แต่เวิ่นไปกราบคัมภีร์บาบิยัน

ขึ้นภูเขาเข้าเวิ้งบันไดวน    แลซากป่นอิฐแตกลงแหลกผัน
หวนนึกถึงหมายแรกสร้างคะเนกัน    จะรังสรรค์สร้างพระปรางค์แล้วร้างลา




ถึงเรือนล้อมรอบสถูปบนบรรพต    ทำกำหนดทับเกษตรเขตเคหา
มีผู้คนทั้งไทยเทศต่างนานา    หลายหลากมาโน่นนี่สารพัน

เข้าคูหาครรภ์ธาตุพระเจดีย์    ด้านในมีเยาว์สถูปเป็นรูปสรรค์
อย่างแขกเทศโบราณแต่ปางบรรพ์    สวมครอบกั้นบรมธาตุพระศาสดา

ผู้คนเข้าเวียนออกทางเดินแคบ    จึงเบียดแอบอ้อมมานั่งตรงคูหา
เข้าประชิดช่องทิศบูรพา    แล้ววันทาก้มกราบลงสามที

ขอระลึกนึกถึงคำพระธรรมสอน    อันคือพรศักดิ์สิทธิ์วิเศษศรี
ให้ผ่องแผ้วด้วยจิตสะอาดดี    ใจจะมีกำลังกระทำการ

ลงจากเขาเข้าไปพระนคร    ผ่านฟ้าจรเข้าเขตชุมนุมสถาน
มีแนวเขตเขื่อนกั้นแลทวาร    ดูพลุกพล่านอึกทึกเจรจา

เห็นกำแพงพระนครแต่ก่อนเก่า    ดูน่าเศร้าประตูช่องเคยแน่นหนา
ถูกไล่รื้อจนเหลือเป็นเศษมา    อนิจจาใครจะเห็นว่าเป็นคุณ

ก็เดี๋ยวนี้ไม่มีเขตกำหนดได้    เมืองขยายตามทางที่สร้างหนุน
เศรษฐกิจโยงใยใช้เจือจุน    ระดมทุนสรรค์สร้างหนทางกัน

เดินมาถึงที่วัดบวรนิเวศ    ล่วงเข้าเขตพุทธาวาสราชรังสรรค์
คนทั้งหลายบูชาอภิวันท์    เทียนธูปควันจุดฟุ้งกำจรจาย



บันไดซอกเสาหน้าเหราคู่    ต่างเง้อชูงวงง่าดูผ่าผาย
ประตูเข้าสกัดด้วยเสาในราย    ดูคับแคบแยบคายอยู่ในที

ข้าน้อมนบจบเกล้าศิโรเพจน์    แลก้มเกศกราบพระชินสีห์
ขอเดชาพระพุทธานุภาพมี    จงปราณีคุ้มเกล้าเหล่ามวลชน

ขอเดชะพระบวรราชอาราม    เจริญตามศรัทธามหากุศล
ดนุก้มลงกราบแทบสกล    ลานสถลแนบพระบาทราชดำเนิน

โอ้ไพรีมีในคามประเทศ    ชนวนเหตุศึกในใช่ผิวเผิน
หยั่งลงรากแล่นลึกล้ำเหลือเกิน    ใยจะเยินถอนรากพินาศไป

ตำหนักเพชรไว้พระศพสังฆราช    อภิวาทวันทาขออาศัย
ใบบุญท่านรอยเท้าดำเนินไป    กุศลไซร้ทางท่านทิ้งไว้เดิน






















จะขึ้นรถย่างเท้าไปข้าวสาร   ไม่ทันนานรถเมล์มาน่าสรรเสริญ
รถก็ติดนิดหน่อยพอเพลินเพลิน    ก็ลงเหินข้ามฝั่งไปวังบวร

ธรรมดาวันจันทร์พิพิธภัณฑ์ปิด    แต่เขาคิดเอาพระมาตั้งสลอน
ให้ได้ไหว้บูชาแลขอพร   เก้านครพระปฏิมาแต่โบราณ

ผ่านนารายณ์เข้าไปพุทไธสวรรย์    อภิวันท์พระสิหิงค์จอมสถาน
สถิตในบุษบกเพียงพิมาน    อลังการเครื่องตั้งประดับประดา

พระเจ้าน้อยองค์หนึ่งนั่งบัลลังก์เก่า   มีเจ้าเฝ้าแหนข้างทั้งซ้ายขวา
ฉัตรอย่างก่อนกั้นเป็นร่มภารตา    หล่อทำมาแต่เมื่อครั้งศรีวิชัย

พระทวายืนยั้งตั้งเป็นคู่    จีวรดูพริ้วพริ้วเป็นริ้วไหล
ยกพระหัตถ์แสดงปางอย่างวิไล    เนื่องกันไปมีพระล้านนาราม

มองด้านหลังตั้งองค์พระนากด้วย    เป็นองค์สวยที่สำคัญน่าเกรงขาม
แสดงปางสมาธิมีข้อความ     จารึกนามยุธิษฐระประกอบการ

อาจารย์เอฟเล่าให้ฟังเมื่อครั้งก่อน    มีความตอนท่านสร้างเป็นหลักฐาน
แลเนื่องถึงสงครามครั้งโบราณ    เป็นเหตุการณ์ล้านนารบอโยธยา


 




































ดูภาพเขียนบนผนังอลังการ    ฝีมืองานช่างฝากที่ฝั่งฝา
เล่าเรื่องพุทธประวัติทักษิณา    พระมารดาอภิเษกอดิเรกงาม

เดินมาซ้ายทวนเรื่องอย่าเคืองขัด    เจาะจงจัดจะดูภาพสำคัญสาม
อภิเษกพระมายานั้นงดงาม     พระญาติตามเชิงชั้นหลั่นไพที

สองคือภาพจะเข้านิพพานพุทธ    เรียบง่ายสุดดูโศกาในราศี
สุภัทธะจะเข้ามาอยู่ในที    แต่ก็มีผู้ขวางห้ามตามตำรา

สามคือภาพพระเจ้าลงจากสวรรค์    กะไดนั้นดูขัดแย้งน่ากังขา
พระบาทรองดอกบัวดำเนินมา    ทำเอนองค์ลีลาน่าฉงนใจ

ถ่ายภาพฉากรดน้ำรามเกียรติ์    ลงลายเขียนโสภาน่าเลื่อมใส
อินทรชิตง้างหวดคันศรไกว    จะฟาดใส่หนุมานที่ราญรอญ

ได้แลเห็นสหายอาจารย์เอฟ    เล่าสังเขปภาพตามคัมภีร์สอน
จิตรกรรมบนฝาเป็นตอนตอน    แก่บังอรพนักงานการพิพิธภัณฑ์

จากวังหน้าลัดข้ามมาสนามหลวง    เป็นเขตข่วงเวทีที่สังสรรค์
จัดสวดมนต์ข้ามปีมีงานกัน    แต่นึกหยันพระยืนกร่างเป็นอย่างโฟม

เลาะมาศาลหลักเมืองเรืองรามนัก    ดูคึกคักผู้คนหน้ากลาโหม
วัดพระแก้วเรืองรัตน์ตัดโพยม    ตกแต่งโสมเสกสร้างผ่างนครา

เดินเลี้ยวซ้ายบ่ายไปที่สี่กั๊ก    รถเยอะนักเดินยากลำบากหนา
จนถึงที่เขาทำพระแลนานา    เครื่องของค้าแก่การวัดพัดผ้าไตร

ที่โบสถ์พราหมณ์ยามนี้ดูคึกคัก    นานทีจักเปิดสถานเทพอาศัย
หอพระเจ้าทั้งสามที่ด้านใน    ก่อนเข้าไปก็บูชามหาพรหม

หอแรกใหญ่คือสถานพระอิศวร    เทพกระบวนรูปนานาในอาศรม
ตั้งบนแท่นกั้นผ้าขาวดูน่าชม    สะอาดสมเรียบง่ายน่ายำเกรง

ข้างขวาพระมีแท่นตั้งนางดานด้วย    ก็เร่งฉวยกล้องถ่ายภาพกระฉับเฉง
เจ้าหน้าที่เขาดุเอาให้ยำเกรง    เราผิดเองไม่ดูป้ายละอายใจ

ข้างข้างกันมีศาลแท่นศิวลึงค์    ถัดไปถึงหอพระคเณศเขตอาศัย
เคียงคู่พระบิดาเทวาลัย    รูปตั้งไว้เป็นสำริดวิสิฐผจง

ต้นมะตูมปลูกไว้ใกล้สถาน    ได้พบพานสมใจต้องประสงค์
ใบเป็นสามตามอย่างศูลศิวะทรง    ใช้ในมงคลการงานพิธี

เข้าสถานพระนารยณ์ที่ท้ายสุด    จตุรภุชเคียงด้วยพระลักษมี
และพระนางอีกหนึ่งองค์เทวี    นามพระศรีบนแท่นสถิตย์ราม

ข้ามถนนตรงไปวัดสุทัศน์    สารพัดอึกทึกคนล้นหลาม
พระวิหารบนเชิงชั้นทะงันงาม     เป็นอารามพระศรีศากยมุนี

พระปฏิมาโอฬาร์สำริดหล่อ    ประดิษฐ์ต่อแต่โบราณผ่านวิถี
จากสุโขทัยย้ายมาแทบชลธี    สง่าศรีกรุงเทพมหานคร

เข้ากราบกรานองค์พระปฏิมา    ไหว้เชิงช่างฝากศรัทธาไว้คำสอน
เกียรติยศคู่ฟ้าเมืองอมร     แลบวรศาสนาพระมหามุนี

เดินเลาะเลียบอย่างระวังบนฝั่งถนน    ทั้งรถยนต์มอเตอร์ไซค์ด้วยไร้บาทวิถี
มาจนสุดจะข้ามออกเขตธานี    จึงหันรีเลี้ยวซ้ายบ่ายไปทาง

มหาไชยเดิมฟากกำแพงเก่า    จะเร่งเท้าไปขึ้นเรือแต่โดนขวาง
ต้องแวะวัดเทพธิดาระหว่างทาง     มีลานกว้างข้างหน้าโอ่อ่าชม

เป็นวัดใหญ่นอกอย่างในผังสวย    ทรงอำนวยให้สร้างอย่างผสม
ไทยปนจีนตามพระราชนิยม     พระบรมราชเจ้าเจษฎา

อันว่าโบสถ์เปิดประตูไว้ด้านหลัง    มีฝรั่งเดินนำไปในเคหา
หากไม่ตามคงไม่รู้ไม่ได้มา    เพราะวัดวาเงียบเหงาเศร้าหัวใจ

นมัสการพระเทวะวิลาส    งามสะอาดแสงต้องดูผ่องใส
บุษบกที่ทรงก็งามวิไล    เหมือนอย่างในพระที่นั่งอมรินทร์

มีพระเจ้าทรงเครื่องงามเรืองรอง    เครื่องฉลองครององค์ทรงทรัพย์สิน
สายสังวาลธำมรงค์ลอออินทร์    เคยยลยินเล่าอ้างกระจ่างตา


เข้าไปที่วิหารทางทิศใต้    เขาเปิดไว้ให้คนไปไหว้สา
อริยะภิกษุณีสาวิกา     ที่หมู่หน้าชุกชีพระประธาน

ออกจากวัดแล้วเดินไปผ่านฟ้า    ล่องเรืองมาตามคลองครรลองขาน
มหานาคต่อด้วยแสนแสบซาน    ไม่ทันนานก็ลงพญาไท

เรียกว่าท่าหัวช้างตามสะพาน    เขาพาขานชื่อเล่นมาแต่ไหน
เฉลิมหล้าห้าสิบหกเป็นชื่อไว้    บนป้ายใหญ่ริมถนนตรงทางเดิน

มองไปที่ฟากฝั่งวังสระปทุม    เขียวชอุ่มรมยาน่าสรรเสริญ 
คงเป็นที่สำราญพระหทัยใด้เพลิดเพลิน   ทรงพระเจริญเทอญเจ้าฟ้าแก้วราชันย์

สยามดิสทะลุเข้าสยามเซ็น    ไปเดินเล่นหาส่องซื้อของขวัญ
ไม่ถูกใจข้ามไปพารากอนพลัน    เดินหมดวันก็หมดตัวทั่วพอดี

จำใจจากอยากแวะร้านคิโนะ    แต่ว่าโคะไม่ทันการต้องผ่านหนี
ของจำเป็นที่ต้องซื้อยังไม่มี    ก็เร่งรี่ลงเดินไปตามทาง


วัดสุดท้ายตามหมายแวะวัดปทุม    เดินดุ่มดุ่มมุ่งไปไม่รีขวาง
เขาขึงเชือกสายสิญจน์ตลอดทาง    เป็นตารางกั้นไว้ในมณฑล

พระวิหารเป็นสถานแห่งพระเสริม    งามหยาดเยิ้มปานจากฟ้าเวหาหน
พุทธลักษณ์จากล้านช้างงามยิ่งยล     ชื่นกมลชมพระแลขอพร

ไปข้างหน้าไหว้พระที่ในโบสถ์    งามเรืองโรจน์พระปฏิมาบนแท่นสร
ชุกชีเชิงชั้นมีบัญชร    ปฏิมากรนามพระสายน์สง่างาม

ขึ้นไปเดินเซ็นทรัลได้สักพัก    ไม่นานนักลงมาคนล้นหลาม
เต็มพื้นที่ลานข้างหน้าโอฬาร์ราม    สนยักษ์ตามไฟวับประดับประดา

เห็นมีหมีเกาะรางต้นคริสต์มาส    ทำเลื่อนลาดขึ้นลงให้กังขา
ว่าทำไมต้องมีหมีติดต้นมา    เอาเป็นว่าทำเฉยผ่านเลยไป

ถึงสถานแห่งพระตรีมูรติ    มีอิทธิปิยะฤทธ์ลือสมัย
เป็นรูปเจ้าสามองค์ประสิทธ์ใน    เอกดิศัยจตุรภุชพักตร์เบญจา

เคียงกันมีสถานพระคเณศ    ไอยเรศเศียรเจ้าจอมเกศา
ทรงบาศก์วชิระแลกิ่งงา    รสโอชาโมทกะลัฑฑู

ท้ายสุดข้ามไปที่บิ๊กซี    เย็นวันนี้เดินมั่วทั่วห้างหรู
ซื้อข้าวของในเมืองอันเฟื่องฟู    นับนับดูหมดไปใช่น้อยเลย

เดินเงียบเงียบเลียบทางไปชิดลม    ศาลพระพรหมยังคึกคักสว่างเผย
รูปเจ้าในศาลน้อยค่อยรำเพย    ควันธูปเชยปนกลิ่นน้ำสุคนธ์

ยกมือไหว้วันทาเทวาลัย    ครบที่ไปในวันนี้ทวีผล
ได้ไหว้พระเที่ยวเล่นแลยินยล    เจอผู้คนมากมายหลายเจตนา

ทุกวันนี้ผู้คนจำนวนมาก    จำใจจากทางฝันที่ใฝ่หา
ด้วยติดขัดจำต้องใช้ซึ่งเงินตรา    อันเป็นค่าตีตราในสังคม

บ้างทำฝันกันจนเป็นเงินได้    แต่ไฉนความจริงเป็นสิ่งขม
ฝันผิดเพี้ยนเปลี่ยนค่าราคาชม    ดูไม่สมสูงค่าอย่างว่าเลย

เราก็หนึ่งตัวน้อยอยู่เท่านี้    หาได้มีอะไรแค่เฉยเฉย
เป็นหนึ่งในสายธารที่ผ่านเลย    ใจเจ้าเอยน้อยใจค่าราคาตัว